Naamloos

De naam verdwijnt

ooit in de eeuwigheid

van dit bestaan

het lijf opgebaard

en afgedekt

het leven onwetend

achterlaten

de ruis van de voeten

nog in de straten

alleen de lippen

omvatten nog de klank

de letters van het zijn

de aderen om het hart

verraden nog de liefde

die stroomde door de tijd

dat wij elkaars handen streelden

en elkaar nooit verveelden

vanuit de adem die wij zijn

 

Ingrid Zweers


Gastenboek

Commentaren: 1
  • #1

    Jolanda Rhijnsburger (zondag, 28 februari 2021 13:59)

    Prachtig, echt kippenvel.
    Bedankt dat je dit met ons wilde delen.