Masker van verdriet

Ze heeft verdriet

niemand die het echt ziet

het zit verscholen achter een glimlach

een glimlach van verdriet. 

                 

Ze houd zich sterk iedere dag

en blijft haar verdriet verbergen

de masker die ze draagt

maskeren haar tranen voor een lach.   

                                       

Mensen ziet ze denken,

wat doet ze het toch goed

altijd zo positief en vol met kracht

er is niets wat haar kan krenken.

 

Maar niemand ziet haar in de nacht

dan is ze klein en oh zo nietig

dan zijn de tranen niet meer te stoppen

dan ligt ze in haar bedje en huilt heel zacht.

                          

Maar overdag loopt ze met haar lach en masker op

zodat niemand zal zeggen “zo die heeft verdriet”

want er is niemand die haar echt goed kent,

zij met een masker van verdriet.

 

 

Marianne Bronk

 

 


Commentaren: 1
  • #1

    Jolanda (zondag, 28 februari 2021 14:00)

    Prachtig gedicht.
    Ik voel je pijn, je verdriet en je onmacht.
    Alsof je het wilt uitschreeuwen, maar het mag niet.
    Heel veel sterkte Marianne. ❤