Dierbare vriend



Zittend op het bankje tegenover je laatste rustplaats,

overdenk ik de afgelopen 25 jaar.

25 jaar van niet zien.

Aan één blik hadden wij genoeg.

Het leven viel je zwaar, je deed wat je werd opgedragen, je had geen eigen stem.

Veel eigenschappen hebben wij gemeen.

Aan mij nu de taak om het tij te keren.

Nooit werd jouw verteld dat je er mocht wezen, nooit werd je begrepen.

Vanaf hier vertel ik jouw, je mag er zijn!

En met de blik die ons verbond, zeg ik alsnog; ‘ik hou van jou.’

Het beeldje ‘horen, zien en zwijgen’, die ik na jouw heengaan kreeg, bestaat door rondzwerven nog slechts uit zwijgen.

Maar het zwijgen wat wij allebei teveel hebben gedaan, zal ik trachten om te zetten, zodat jouw stem alsnog gehoord zal worden.

 

 

(Ronald Rhijnsburger)



Gastenboek

Commentaren: 1
  • #1

    Marianne Bronk (donderdag, 18 februari 2021 12:57)

    Wat een mooi gedicht over je opa. En wat een mooie website heb je geweldig